Trainer/coach Neso Saponjic en Quintus gaan aan het einde van het seizoen uit elkaar. De immer strijdlustige oefenmeester is dan drie seizoenen bij de Heulse mannenselectie actief geweest. De Sectie Topsport wil een nieuwe impuls geven richting de toekomst. ,,We willen een nieuw gezicht voor de groep om de ingezette lijn verder te kunnen ontwikkelen en te versterken.”

 Saponjic staat bekend om zijn stevige aanpak. Mede door zijn achtergrond in het voormalige Joegoslavië, dat hij tijdens de oorlog ontvluchtte, eist hij altijd veel van zichzelf en de spelers. ,,Blijven knokken, nooit opgeven”, luidde zijn motto, ,,dan kom je heel ver in het leven. Het gaat er niet alleen om een goede handballer te worden, maar vooral een sterke persoonlijkheid”, liet de strenge oefenmeester vaak horen.

Fanatiek

Discipline was zijn sleutelwoord en hij eiste dan ook heel veel van zijn spelers. Op de mentaliteit van de huidige sporters kon hij nogal eens nijdig worden. ,,Altijd maar vragen waarom moet ik dit of dan doen. En te makkelijk afzeggen voor trainingen. Dat was ik niet gewend als jonge sporter in mijn vaderland”, zei hij meer dan eens als het botste met een speler. ,,Je moet samen knokken voor prestaties. Als iemand de kantjes er afloopt, dupeer je het hele team. Soms ben ik misschien te fanatiek, maar altijd alles in het belang van het team”, vertelde hij steeds met de nodige zelfkennis.

Dit seizoen werd de hoofdmacht in de eredivisie geteisterd door blessures en andere tegenvallers. Daardoor lukte het niet om in de top-5 mee te draaien, zoals de verwachting was. Quintus moet genoegen nemen met een negende plaats en moet hard knokken om die positie vast te houden. De blik is inmiddels al gericht op het volgend seizoen om dan te proberen mee te strijden om een plaats in de Super League.  

Jeugdopleider

Saponjic staat bekend als een voortreffelijk jeugdopleider. Dat heeft hij bewezen bij Hellas en Quintus waar regelmatig talenten doorstroomden onder zijn leiding. Het bestuur van de Heulse vereniging wil hem dan ook graag behouden voor een andere functie binnen de jeugdopleiding. Het overleg daarover is gaande.

Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Dennis Jouvenaar

Quintus vrouwen (32-35)

Op papier leek een overwinning voor de Quintus vrouwen haalbaar, gezien de eerder dit seizoen gewonnen uitwedstrijd in Geleen (23-39). In de Eekhout Hal pakte het echter anders uit.

Quintus nam vanaf het beginsignaal de leiding, maar slaagde er niet in afstand te nemen. Bij 5-5 bleef het duel in balans. Met sterke combinaties en een stevige verdediging werd gewerkt aan een voorsprong, die bij rust 17-15 bedroeg.

Met keepster Senna van Galen onder de lat, verrassende breaks van Jill van den Berg en schoten uit de tweede lijn van Tess van der Knaap leek het in de tweede helft beslist te kunnen worden, ondanks de hardnekkige tegenstand van V&L.

Na de pauze zorgden twee treffers van Gedy de Raaf voor een 19-15 tussenstand. Daarna volgde echter een fase van een kwartier waarin het bij Quintus mis ging. Door misverstanden en een gebrek aan afronding kon V&L terugkomen tot 20-20 in de 35e minuut en vervolgens de leiding nemen. De spanning was voelbaar in de hal.

Quintus herstelde zich nog tot 28-28 kort voor het einde, maar opnieuw stokte de afronding. V&L profiteerde en trok de wedstrijd naar zich toe: 32-35.

Door dit onverwachte verlies zakt Quintus naar de vierde plaats in de Super Handball League Women. De afwezigheid van Mirthe de Jong (werk) en Lieke van Zundert en Joy Grootscholten (griep) speelde daarbij een rol. Lois van Velzen en Isa Kester vielen in.

Topscoorders aan Quintus-zijde waren Gedy de Raaf (14), Jill van den Berg (5) en Tess van der Knaap (4). Floor van Kester en Fem Boeters scoorden ieder twee keer. Voor V&L waren Veerle Steijns en Dienen Nanning met ieder zeven doelpunten trefzeker.

Quintus heren (21-27)

PSV kwam met revanchegevoelens naar Kwintsheul. De Eindhovenaren waren het eerdere thuisverlies tegen Quintus (24-29) nog niet vergeten en trokken dit keer aan het langste eind.

Na de start ging het duel gelijk op. Halverwege de eerste helft stond het 8-8, maar richting rust nam PSV het initiatief over. Quintus moest een 11-14 achterstand toestaan bij het ingaan van de pauze.

Na de veldwisseling hielden de fysiek sterkere bezoekers het overzicht en bleven zij aan de leiding. Quintus slaagde er niet in het verschil te verkleinen, waardoor PSV met een 21-27 eindstand de wedstrijd uitspeelde.

Een belangrijk kantelpunt was de overtreding van Jorian Baauw kort na aanvang van de wedstrijd, die werd bestraft met een directe rode kaart. Opvallend was het debuut van Thijs van Rugge in de hoofdmacht, na langdurig blessureleed.

Ondanks het verlies vielen bij Quintus doelman Jonathan Dobiey op met meerdere reddingen en scoorden Thijs van Rugge, Dexter de Groot en René de Bakker ieder vier keer. Voor PSV waren Kevin Gijsberts (7), Twan van Kesteren (6) en Tom Kors (4) het meest trefzeker.

Tekst: Rodi Westland – Jan de Vreede | Foto: Max van Zijderveld

Donderdag 29 januari stond WestlandTheater De Naald in het teken van het Westlands Sportgala. Tijdens deze feestelijke avond werden de winnaars van de Westlandse Sportprijzen 2025 bekendgemaakt.

De prijs voor Beste Sportcoach ging naar onze eigen Dirk Loose. Onder zijn leiding plaatsten de handbalsters van Quintus Dames 1 zich in het seizoen 2024/2025 voor het eerst sinds 2022 weer voor een Europees toernooi. Daarnaast doet Quintus dit seizoen volop mee in de strijd om de landstitel.

In dit beeldfragment is nog eens duidelijk te zien waarom Dirk Loose werd genomineerd, en uiteindelijk bekroond, als Sportcoach van het Jaar. Bekijk het fragment hier vanaf minuut 24:49.

Afgelopen vrijdag schoof Dirk aan bij de WOS-talkshow Aan Tafel, waar hij sprak over het winnen van deze mooie prijs. Dirk is hier te zien vanaf minuut 10:38.

Ook de bekendmaking en de bijbehorende speech van Dirk tijdens het Westlands Sportgala zijn terug te kijken. Bekijk deze hier vanaf minuut 28:34.

Met welk team ga jij de uitdaging aan? Op vrijdag 13 maart organiseren de Dames- & Herenselectie opnieuw een gezellige en uitdagende pubquiz-avond in de Quintus-kantine. De quiz wordt verzorgd door de Quiz Brothers en staat garant voor een avond vol afwisselende vragen, plezier en competitie.

Praktische informatie

• Datum: vrijdag 13 maart
• Locatie: Quintus-kantine
• Deuren open: 20:00 uur
• Start pubquiz: circa 20:30 uur
• Kosten: €10 per persoon (inclusief koffie/thee)
• Teams: maximaal 6 personen per team

Inschrijven

Wil je meedoen? Schrijf je team dan vooraf in via onderstaande link: https://forms.gle/LYFUPo64sHwubwHY6

We hopen op een volle kantine en een gezellige avond. Zien we jullie op 13 maart?

Column Alphons de Wit

Ik ben van kindsbeen af opgegroeid met voetbal. Pa was een verdienstelijke back in het vooroorlogse Haagse DUNO. Ik was beduidend minder getalenteerd en schopte het tot DHL 13, een elftal dat gewend was om aan het eind van het seizoen, van het opgespaarde statiegeld, een weekeindje weg te gaan.

Op mijn drieëntwintigste speelde ik mijn laatste wedstrijd waarin ik, na een fysieke confrontatie met een Haagse opponent tegen een half jaar schorsing opliep. Ik heb een haat-liefde verhouding met voetbal. Enerzijds kan ik ervan genieten. Van vloeiende combinaties, schitterend uitgespeelde aanvallen en legendarische doelpunten, maar anderzijds verfoei ik de sport, vanwege gefakete blessures, nutteloze discussies met scheidsrechters en soms oeverloos tijdrekken.

Het kan ook anders, maar daarvoor moet je wel bij een andere sport zijn; handbal. Ik had het genoegen de zaterdagavond bij handbalvereniging Quintus door te brengen waar Eric Teunissen een handtekening zette die hem voor drie jaar de trotse hoofdsponsor maakt van Westlands hoogst spelende handbalclub. Ik heb genoten van twee geweldige spektakelstukken die in een adembenemend tempo werden gespeeld; de wedstrijden van het eerste dames- en herenteam. Flitsende schouwspelen waarbij je ogen tekort komt. Fysiek bij vlagen keihard, maar niemand die zeurt. Niemand die om een straf voor de tegenstander vraagt. Niemand die met een gespeelde blessure het spel ophoudt, nee, twee keer een half uur, zuivere speeltijd, gaan. Twee scheidsrechters die door iedereen in en rond het veld gerespecteerd worden, zelfs als ze er een keer naast zitten.

Hoe mooi en spectaculair zou voetbal zijn als spelers dezelfde respectvolle houding ten opzichte van elkaar, de arbiters en de spelregels zouden kunnen opbrengen. In zuivere speeltijd zou een wedstrijd dan nog hooguit twee keer vijfendertig minuten hoeven te duren.

Voetballers zouden elk seizoen eens een maand stage moeten lopen bij een handbalvereniging om te ervaren hoe je fair kunt strijden. Bovendien moet er iets gedaan worden aan de exorbitante salarissen van de overgewaardeerde voetballers, want als ergens de slogan: geld dat stom is maakt recht wat krom is, van toepassing is, dan is het wel in de voetballerij. Zaterdag is er iets bijzonders gebeurd. Door de sfeer en het spektakel bij Quintus heeft handbal mijn hart gestolen.

Tekst: Rodi.nl – Alphons de Wit | Foto: Mabel Böhms

Vrouwen tegen kampioen VZV en mannen tegen titelkandidaat Arnhem

Het wordt voor de Westlandse handballiefhebbers zaterdagavond genieten in Kwintsheul. Met een boeiend dubbelprogramma in de Eekhout hal kunnen de supporters van Quintus hun hart ophalen. Om 19.00 uur openen de vrouwen van trainer/coach Dirk Loose het bal tegen kampioen VZV. Daarna om 20.55 uur krijgen de mannen van oefenmeester Neso Saponjic titelkandidaat Arnhem op bezoek.

De Heulse vrouwen zijn bezig aan een sterk seizoen en draaien volop mee in de strijd om de titel. Samen met VOC Amsterdam, Kwiek Raalte en datzelfde VZV uit Noord-Holland vechten zij een verbeten gevecht uit wie er straks via de play-offs de hoofdprijs mag opeisen. 

In het begin van het seizoen won Quintus knap de uitwedstrijd tegen VZV met 21-31. Een prima prestatie destijds, maar coach Loose is realistisch genoeg om die ruime overwinning te relativeren. ,,In alle eerlijkheid verkeerden zij toen niet in hun topvorm. We weten, dat zij nog veel meer kwaliteit hebben dan ze destijds lieten zien. Ik verwacht dus een dubbel gemotiveerd VZV, dat gebrand is op revanche.”

Voorzichtig optimistisch

Toch is Loose voorzichtig optimistisch over een goede afloop. ,,Zij zijn in de achtervolging voor de koppositie en zullen dus alles op alles zetten om juist deze wedstrijd te winnen. Dat gezegd hebbende, weten wij heel goed wat we van VZV kunnen verwachten. Ons snelle spel past goed bij de manier waarop zij spelen. Ik verwacht dan ook een gelijk opgaande strijd met een spannend scoreverloop. Wij zijn natuurlijk wél in het voordeel met ons thuispubliek dat hopelijk massaal komt kijken. In dit soort belangrijke wedstrijden kunnen juist onze supporters het verschil maken.”

Mannen revanche tegen Arnhem

Ook haar collega bij de mannen, Neso Saponjic, rekent op veel publiek tegen Arnhem. ,,Zo’n dubbel is altijd extra leuk, dus een volle hal zal ons zeker steunen. Arnhem is één van de vier ploegen die voor de titel strijdt in de eredivisie. Tachos is natuurlijk kandidaat, maar ook E&O en verrassend Unitas, dat is gepromoveerd, zijn kanshebbers. En verder onderschat ik nog altijd Rotterdam Handbal niet. Zij presteren heel sterk en hebben inmiddels een ervaren ploeg.”

In Arnhem leed Quintus eerder dit seizoen een ruime nederlaag. ,,We hebben dus wat recht te zetten”, zegt Saponjic strijdlustig. ,,Die wedstrijd hebben we schaamteloos verloren, omdat alles mis ging. Wij hebben op dit moment niets te verliezen en kunnen dus vrijuit spelen. De druk ligt vooral bij Arnhem, omdat zij geen punten mogen verspelen in de strijd om de bovenste plaats.”

Aansluiting top-7

Saponjic en zijn mannen willen graag de aansluiting met de top-7 behouden. ,,Dat is de plek waar we aan het einde van de competitie graag willen eindigen. Om die reden zou een overwinning goed uitkomen. Wij zullen dus regelmatig nog moeten verrassen om die positie te veroveren en zaterdag is daarvoor weer een kans.”

Geleidelijk aan loopt het blessureleed voor de geplaagde Saponjic ten einde. Belangrijke spelers als Jorian Baauw, Dyon de Graaf, Sergio Vasseur, Youri Schutte en Jonathan Dobey hebben onlangs de training hervat. ,,Daar ben ik uiteraard heel blij mee, maar ze zijn uiteraard nog niet helemaal wedstrijdfit. We gaan de goede richting op en ze zijn mogelijk wel inzetbaar. Alleen Sebas Strijers is nog niet inzetbaar. Met het team dat we nu hebben, kunnen we beslist zaterdag een goede wedstrijd neerzetten.”

Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Dennis Jouvenaar

Ze won titels, speelde in de Champions League en kwam 139 keer uit voor Oranje. Toch kende de succesrijke handbalcarrière van Maura Visser ook dieptepunten en werd ze soms verguisd. Het komt de Haagse goed van pas in haar nieuwe rol als zaakwaarnemer.

Maura Visser (40) was tijdens haar grillige loopbaan een topper. Bejubeld en verguisd. Ze beschikte over alle facetten van het handbalspel om te kunnen uitgroeien tot een wereldspeelster: inzicht, schotkracht, passeertechniek én bovenal de optimale wedstrijdmentaliteit. “Dat laatste heeft me ook wel eens in de weg gezeten”, geeft ze eerlijk toe. “Ik ben altijd duidelijk voor mijn mening uitgekomen. Bij de clubs waar ik speelde en in het Nederlands team. Dat werd me niet altijd in dank afgenomen.”

De latere vedette begon op 5-jarige leertijd bij Hellas in Den Haag, waar moeder Ingrid en vader Maarten in het eerste team speelden. Samen met broertje Tommie was ze er altijd te vinden. Tot haar negentiende zou ze haar geliefde Hellas, waar ze inmiddels weer terug is, trouw blijven. “Het was mijn tweede huis, omdat we als gezin daar hele weekenden doorbrachten. Een geweldige club waarmee ik veel prijzen heb behaald.”

In die periode moest Visser al ervaren dat luid en duidelijk voor jouw eigen mening uitkomen niet altijd werd gewaardeerd. Het klikte niet langer met de toenmalige trainer en het paradepaardje van Hellas stapte over naar de grote concurrent Quintus.

Opschudding

“Dat veroorzaakte nogal wat opschudding”, herinnert Visser zich nog goed over haar saillante overstap. “Het was in die tijd niet gebruikelijk om zo’n overstap te maken. Ik heb bij Quintus twee topjaren meegemaakt. Een superteam met een geweldige sfeer. We wonnen alles wat er te winnen viel. Een onvergetelijke periode.”

Visser besefte dat het moment was gekomen om haar vleugels verder uit te slaan. Als toptalent gloorde het buitenland. “Toen ik 21 was, heb ik die stap gewaagd. Ik was afgestudeerd aan de sportacademie en ik voelde me na mijn afgeronde studie vrij om te gaan.”

In 2007 ging ze aan de slag bij topclub Horssens in Denemarken. Een droom leek uit te komen, maar het werd een nachtmerrie. Binnen zes weken sloeg het noodlot toe en brak Visser haar kuitbeen. “Zat ik daar ineens in een land waar ik de taal nog niet beheerste. Zes maanden concentreren op de revalidatie. De zwaarste periode in mijn handballoopbaan. Er waren momenten dat ik dacht: dit wil ik niet. Ik stop ermee. Ik ga terug naar huis.”

Op dat moment kwam de ware aard van Visser naar boven. Knokken, doorvechten, je niet laten kennen. “Het was niet makkelijk, maar door die periode ben ik veel sterker geworden. Het heeft me mede gevormd.”

Daarna ging het snel met haar internationale loopbaan. Ze speelde bij topclubs in Denemarken en Duitsland en won er landstitels. “Hoogtepunten en ook momenten waarop je beseft dat al die opofferingen het meer dan waard zijn geweest. Het bereiken van doelen die je al jonge speelster hebt gesteld, voelt als een bevestiging. Dát heb ik toch maar mooi bereikt, denk je dan.”

Visser, die ooit op 34-jarige leeftijd moest stoppen vanwege knieproblemen, realiseert zich dat zo’n intensieve carrière óók zijn schaduwkanten kent. “Breuk kuitbeen, kraakbeen afgebroken in de knie, neus gebroken, middenhandsbeentje gebroken. Het moeten terugklokken na die blessures. Het weg zijn van familie en vrienden. Het missen op de moeilijke momenten van een knuffel of een goed gesprek. Dát is de tol die je moet betalen voor al die successen.”

Vandaag de dag zijn de internationals van Oranje benaderbaar en geliefd bij de supporters. “Ik had dat veel minder”, weet Visser nog goed. “Ik was in het veld een totaal ander mens dan daarbuiten. Als speelster was ik niet echt leuk. Ik wilde zó graag winnen en de beste zijn. Dat ging nog wel eens ten koste van mijn populariteit. Ik had nooit de drang om het iedereen naar de zin te maken. Daarom heb ik wel eens dingen gezegd waarvan ik later dacht: dat had ik beter niet kunnen doen.”

Arsenaal aan contacten

Inmiddels is Maura Visser moeder van de 7-jarige Mexie en een geslaagd spelersmakelaar bij het Bureau GrandSlam van voormalig Dalfsen-manager René Cloo. Een rol die geknipt voor haar lijkt. Zij spreekt haar talen, is gepokt en gemazeld in de handbalwereld en heeft een groot arsenaal aan contacten.

“Boeiend om te doen”, vindt Visser, die onder anderen de regietalenten Twan en Sil Klompé, Mats Hulspas en Daan van Vliet in haar ‘stal’ heeft. “Nooit gedacht dat ik het zó leuk zou vinden. Spelers begeleiden naar clubs in het buitenland en ze met alles terzijde staan. Niet om veel geld te verdienen, maar om te zorgen dat ze goed terecht komen. En ze daarna ook te blijven volgen. Het voordeel is dat Nederlandse spelers extra gedreven zijn om in het buitenland te slagen. Die motivatie spreekt mij erg aan en maakt het erk extra interessant.”

Tenslotte nog een hartenwens. Visser zou willen dat meer topspelers die stoppen actief blijven in de handbalsport. “Het is zó jammer dat al die ervaring verloren gaat. Er zijn veel leuke functies te vervullen bij clubs en de bond. Kennis van oud-topsporters kan van grote waarde zijn.”

Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Thierry Schut

In de Super Handball League behaalden de Quintus-dames een ruime overwinning op DSVD en daarmee blijven zij gedeeld koploper. In de voormalige eerste divisie, de Next Handball League, rekenden de Quintus-talenten in de een na hoogste landelijke divisie af met BFC. De uitwedstrijd van de Quintus-heren in Waalwijk werd tijdig afgelast vanwege winterse problemen met de sporthal.

Quintus – DSVD

Tegen de dit jaar verrassende tegenstander uit Deurningen startte Quintus opportunistisch. Met een goed draaiende aanval en een tegenpartij die de kansen letterlijk vergooide, stond het na twintig minuten 12-4 voor de thuisploeg. Dat was te danken aan een uitstekende Quintus-verdediging en doelvrouw Senna van Galen, die in uitstekende vorm was als laatste obstakel. De ruststand was 15-8.

In het tweede deel, met Kari van der Staak onder de lat, werd de voorsprong verder uitgebouwd. DSVD kwam beter tot afronden, maar met de van een blessure teruggekeerde Jill van den Berg en de weergaloze acties van Mirthe de Jong werd afgefloten bij een 38-20 overwinning. Quintus blijft daarmee gedeeld koploper.

Na de belangrijke bekerwedstrijd tegen SEW in Nibbixwoud deze week komt zaterdag directe belager VZV naar Kwintsheul (aanvang 19:00 uur). Na deze partij spelen de Quintus-heren tegen koploper DFS Arnhem om 20:55 uur.

Topscoorders Quintus: Gedy de Raaf (10), Tess van der Knaap (5), Stacey Zuijderwijk, Phoebe Muller en Fem Boeters ieder 4.

Quintus 2 – BFC

Spannender was de wedstrijd van de Quintus-talenten. Om en om scorend na de start kwamen de Heulsen richting rust los van de Limburgsen tot 17-14 bij het wisselen. In het tweede deel bleef het team van Dion Sillen aan de goede kant van de score, maar moest de vijfpuntenvoorsprong kort voor het einde zwaar verdedigen tegen een opdringende tegenpartij. Dankzij doelvrouw Manon Onings kon met 29-27 worden afgesloten.

Topscoorders Quintus: Pien Feijt (6), Tara de Raaf (5), Roos Minnen en Nikki Meijer (4), Gwen van den Berg en Sofie Swarte (3). Quintus-jeugdinternational Maud Storm moest de wedstrijd verlaten met een enkelblessure.

Tekst: Rodi.nl – Jan de Vreede | Foto: Max van Zijderveld

Onze trainer/coach van Quintus Handbal Dames 1, Dirk Loose, is genomineerd voor de Westlandse Sportprijs 2025 in de categorie Sportcoach van het Jaar. Een prachtige erkenning voor zijn werk en de prestaties van Dames 1 in het afgelopen jaar.

Onder leiding van Dirk bereikte Quintus Dames 1 opnieuw het Europese podium. Het team plaatste zich voor de EHF European Cup, haalde daarin de derde ronde en staat momenteel gedeeld bovenaan in de Super Handball League. Dirk staat daarnaast bekend om zijn sterke band met de spelersgroep en zijn duidelijke focus op talentontwikkeling, iets wat perfect aansluit bij de visie van onze vereniging.

Publieksstem telt mee

Dit jaar telt niet alleen het oordeel van de jury, maar ook de stem van het publiek. Stemmen is niet beperkt tot inwoners van het Westland – iedereen mag zijn of haar stem uitbrengen. Hoe meer stemmen Dirk ontvangt, hoe groter de kans dat hij de titel Westlandse Sportcoach van het Jaar wint.

Stemmen kan tot en met zaterdag 24 januari 2026 via de website van de gemeente Westland: www.gemeentewestland.nl/stemmenwestlandsesportprijzen2025

De winnaars worden bekendgemaakt tijdens het Westlands Sportgala op 29 januari in WestlandTheater De Naald.

Wij zijn enorm trots op deze nominatie en hopen op jullie massale steun. Stem op Dirk Loose!

In 2008 is in onze regio een mooie traditie ontstaan: het jaarlijks organiseren van een club-overstijgende keepersclinic tijdens een schoolvakantie voor jonge keepsters en keepers van handbalverenigingen uit Westland en Midden-Delfland.

De organisatie lag in de beginjaren bij de Westlandse Handbal Denktank, een samenwerking op handbaltechnisch gebied tussen de handbalclubs uit Westland en Midden-Delfland, met als doel de handbalsport te promoten. Later werd de organisatie overgenomen door de Combinatiefunctionaris Handbal van de Gemeente Westland.

Na het wegvallen van de subsidie voor deze functie heeft het bestuur van de voormalige Handbalschool Westland (Handbal College Westland) de keepersclinic nog enkele jaren voortgezet in de METAZET-hal in Wateringen. Toen ook deze regionale samenwerkingsverbanden stopten, verdween de keepersclinic helaas enkele jaren van de agenda.

Herstart van de clinic

Omdat we binnen de jeugdhandbal te maken hebben met een tekort aan goed geschoolde keepers, hebben André Stougje en Jan van Kester, beiden eerder betrokken bij dit evenement, het initiatief genomen om de keepersclinic nieuw leven in te blazen. Op vrijdag 2 januari werd opnieuw een clinic georganiseerd.

Er werd gestart met het benaderen van enthousiaste en ervaren trainers, die gelukkig snel gevonden werden. Vervolgens is het evenement via een mailing aangekondigd bij de handbalclubs in Westland en Midden-Delfland. Uiteindelijk mochten we op vrijdag 22 jeugdige keepsters en keepers verwelkomen.

Opzet van de training

De training werd aangeboden in de vorm van een stationstraining, bestaande uit zeven verschillende stations, elk begeleid door een gespecialiseerde trainer:

1. Techniek – hoog: Senna van Galen
2. Tactiek – opstelling: Erik van Meerkerk
3. Fysiek – reactievermogen: Manon Onings
4. Techniek – laag: Jennifer Bol
5. Tactiek – inzet speciale technieken (Hampelman, hordenzit): Patrick Jordaan
6. Techniek – halfhoog: Naomi Walther
7. Fysiek – lenigheid en balans (hordenzit): Romy Verwey

De warming-up werd verzorgd door looptrainer Paul Schoenmaker (Quintus-jeugd), gevolgd door een lenigheidsblok onder leiding van Romy Verwey.

Een geslaagde middag

Na een intensieve en leerzame middag vertrokken de keepsters en keepers moe, maar zeer voldaan naar huis, mogelijk met wat spierpijn de volgende dag. Hieronder is de groepsfoto te zien van de deelnemende keepers samen met de trainers.

Wij wensen alle jeugdkeepers veel plezier en succes met het toepassen van de opgedane kennis, individuele aanwijzingen en technische vaardigheden tijdens hun clubtrainingen.

Binnen het handbal is keepen een bijzondere en verantwoordelijke rol, die veel respect verdient en specifieke aandacht en training vraagt. Deze clinic heeft daar opnieuw een waardevolle bijdrage aan geleverd.

Jan van Kester & André Stougje