Donderdag 29 januari stond WestlandTheater De Naald in het teken van het Westlands Sportgala. Tijdens deze feestelijke avond werden de winnaars van de Westlandse Sportprijzen 2025 bekendgemaakt.
De prijs voor Beste Sportcoach ging naar onze eigen Dirk Loose. Onder zijn leiding plaatsten de handbalsters van Quintus Dames 1 zich in het seizoen 2024/2025 voor het eerst sinds 2022 weer voor een Europees toernooi. Daarnaast doet Quintus dit seizoen volop mee in de strijd om de landstitel.
In dit beeldfragment is nog eens duidelijk te zien waarom Dirk Loose werd genomineerd, en uiteindelijk bekroond, als Sportcoach van het Jaar. Bekijk het fragment hier vanaf minuut 24:49.
Afgelopen vrijdag schoof Dirk aan bij de WOS-talkshow Aan Tafel, waar hij sprak over het winnen van deze mooie prijs. Dirk is hier te zien vanaf minuut 10:38.
Ook de bekendmaking en de bijbehorende speech van Dirk tijdens het Westlands Sportgala zijn terug te kijken. Bekijk deze hier vanaf minuut 28:34.
De mannen van Quintus speelden een groot deel van hun inhaalwedstrijd tegen Tachos een prima partij handbal. Pas in de laatste tien minuten moest het team van coach Neso Saponjic buigen voor de titelkandidaat. Een kwartier voor het eindsignaal beschikten de Westlanders na de 14-14 ruststand nog over een 19-20 voorsprong. Daarna was de accu leeg en besliste de thuisclub het duel met 26-21 in Waalwijks voordeel.
Coach Saponjic keek dus met gemengde gevoelens terug op de wedstrijd, maar was over het geheel genomen toch zeer tevreden. ,,We hebben in principe een heel goede partij gespeeld en bij vlagen zelfs verrassend goed. We hadden vaak een voorsprong en het ging lang gelijk op. Jammer genoeg scoorden we de laatste tien minuten bijna niet meer. We bedachten steeds vaker de moeilijke oplossing en dat was eigenlijk onnodig.”
Goed plan
De Heulse oefenmeester zag dat het vooraf bedachte plan goed werkte en dat zijn spelers zich daaraan hielden. ,,Maar in de slotfase bezweken we in feite onder onze eigen druk om te moeten winnen. De lef en de durf waren ineens diep in onze schoenen gezakt. Spijtig en onnodig, maar als cijfer geef ik toch een ruime voldoende. We hebben toch weer stappen gemaakt.”
De Knegt MVP
Keeper Nick de Knegt was bij Quintus de Man-of-the-Match. Ques Canninga kreeg drie minuten voor het einde een directe rode kaart van de degelijk leidende scheidsrechters Adri Holierhoek/Wim Palts.
Doelpunten Quintus: Rick van Ravesteijn (4), Koen van Leeuwen (4), Jorian Baauw (4), Dex de Groot (3), Ali Ahmedov (2), Youri Schutte (2), Dyon de Graaf (1) en René de Bakker (1). Bij Tachos was schutter Nick Veltman met 9 doelpunten opnieuw de opvallendste speler.
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Max van Zijderveld
Met welk team ga jij de uitdaging aan? Op vrijdag 13 maart organiseren de Dames- & Herenselectie opnieuw een gezellige en uitdagende pubquiz-avond in de Quintus-kantine. De quiz wordt verzorgd door de Quiz Brothers en staat garant voor een avond vol afwisselende vragen, plezier en competitie.
Praktische informatie
- Datum: vrijdag 13 maart
- Locatie: Quintus-kantine
- Deuren open: 20:00 uur
- Start pubquiz: circa 20:30 uur
- Kosten: €10 per persoon (inclusief koffie/thee)
- Teams: maximaal 6 personen per team
Inschrijven
Wil je meedoen? Schrijf je team dan vooraf in via onderstaande link: https://forms.gle/eJSdAi7BgxoVCRXd9
We hopen op een volle kantine en een gezellige avond. Zien we jullie op 13 maart?
Quintus deed goede zaken. Nadat men eerder deze maand door SEW smadelijk was uitgeschakeld voor de NHV-beker (32-21), herpakten de Heulsen zich zaterdagavond in Nibbixwoud met een zwaarbevochten overwinning van 31-34.
Groot waren de belangen voor beide teams. Verlies zou afhaken aan de top betekenen en een nadelige uitgangspositie voor de kampioenspoule inhouden. Ook dit keer speelde men met hoge inzet en tot de 8-8 was er stuivertje wisselen, waarna Quintus de leiding pakte om met een 17-19 voordelige marge de kleedkamer op te zoeken. Grote aanjager in deze periode was Mirthe de Jong, met haar slimme passes in de opbouw en een 3-0-run op een beslissend moment.
In het tweede deel was de spanning om te snijden. SEW kwam terug tot 22-22 in de 45e minuut, maar Quintus rechtte de rug en kon het hoge niveau vasthouden, waarna het via 26-30 in het slotdeel de eindstand van 31-34 bereikte.
Het was een van de beste wedstrijden van de dames. Gaven ze voorheen de winst in het laatste deel uit handen, ditmaal werd eendrachtig samengewerkt met een stevige verdediging onder leiding van de doelvrouwen Senna van Galen en Kari van der Staak. Het scheidsrechtersduo Van Driel en Renes voelde de sfeer en de belangen goed aan.
Topschutters voor Quintus waren Gedy de Raaf (6x) en Jara Datthijn (6x raak met haar feilloos genomen strafworpen).
Mirthe de Jong scoorde 4x, Fem Boeters, Lysanne Huele en Lieke van Zundert allen 3x.
Voor SEW was doelvrouwe Myrthe Mak de Woman of the Match en in het veld waren Isa op den Kelder en Noor Entius 5x succesvol.
Door het verlies van VOC bij E&O gaat Quintus gedeeld aan kop met VOC en VZV. Een bedreiging is Kwiek, dat met twee wedstrijden minder gespeeld ook om de titel meedoet. Zaterdagavond komt V&L op bezoek, aanvang 19.00 uur in de Eekhouthal.
De Quintus-heren deden hun plicht. In Schiedam werd debutant DWS moeizaam verslagen.
Gedurende de hele partij stonden de Heulenaren op voorsprong, maar DWS bleef volgen en mede door missers in de eindfase werd het bloedstollend spannend. Toch behielden de Heulenaren de voorsprong met een minimale winst.
Zaterdagavond moet het beter. Dan komt PSV naar de Eekhouthal, aanvang 20.45 uur.
Bron: Rodi Westland – Jan de Vreede
Foto: Paul Vis sr.
Column Alphons de Wit
Ik ben van kindsbeen af opgegroeid met voetbal. Pa was een verdienstelijke back in het vooroorlogse Haagse DUNO. Ik was beduidend minder getalenteerd en schopte het tot DHL 13, een elftal dat gewend was om aan het eind van het seizoen, van het opgespaarde statiegeld, een weekeindje weg te gaan.
Op mijn drieëntwintigste speelde ik mijn laatste wedstrijd waarin ik, na een fysieke confrontatie met een Haagse opponent tegen een half jaar schorsing opliep. Ik heb een haat-liefde verhouding met voetbal. Enerzijds kan ik ervan genieten. Van vloeiende combinaties, schitterend uitgespeelde aanvallen en legendarische doelpunten, maar anderzijds verfoei ik de sport, vanwege gefakete blessures, nutteloze discussies met scheidsrechters en soms oeverloos tijdrekken.
Het kan ook anders, maar daarvoor moet je wel bij een andere sport zijn; handbal. Ik had het genoegen de zaterdagavond bij handbalvereniging Quintus door te brengen waar Eric Teunissen een handtekening zette die hem voor drie jaar de trotse hoofdsponsor maakt van Westlands hoogst spelende handbalclub. Ik heb genoten van twee geweldige spektakelstukken die in een adembenemend tempo werden gespeeld; de wedstrijden van het eerste dames- en herenteam. Flitsende schouwspelen waarbij je ogen tekort komt. Fysiek bij vlagen keihard, maar niemand die zeurt. Niemand die om een straf voor de tegenstander vraagt. Niemand die met een gespeelde blessure het spel ophoudt, nee, twee keer een half uur, zuivere speeltijd, gaan. Twee scheidsrechters die door iedereen in en rond het veld gerespecteerd worden, zelfs als ze er een keer naast zitten.
Hoe mooi en spectaculair zou voetbal zijn als spelers dezelfde respectvolle houding ten opzichte van elkaar, de arbiters en de spelregels zouden kunnen opbrengen. In zuivere speeltijd zou een wedstrijd dan nog hooguit twee keer vijfendertig minuten hoeven te duren.
Voetballers zouden elk seizoen eens een maand stage moeten lopen bij een handbalvereniging om te ervaren hoe je fair kunt strijden. Bovendien moet er iets gedaan worden aan de exorbitante salarissen van de overgewaardeerde voetballers, want als ergens de slogan: geld dat stom is maakt recht wat krom is, van toepassing is, dan is het wel in de voetballerij. Zaterdag is er iets bijzonders gebeurd. Door de sfeer en het spektakel bij Quintus heeft handbal mijn hart gestolen.
Tekst: Rodi.nl – Alphons de Wit | Foto: Mabel Böhms
“Het wordt wel weer eens tijd”
Het is alweer een tijdje geleden dat de handbalsters van Quintus de landstitel veroverden. Om precies te zijn, was de laatste keer in het seizoen 2006/2007. Nu het in de competitie zo voortvarend verloopt voor de Heulse formatie, neemt de hoop op een grote prijs weer toe.
In dat glorieuze jaar 2007 onder trainer/coach René Romeijn won Quintus voor het tweede seizoen op rij de triple: landstitel, beker en supercup. Het waren de hoogtijdagen van de club uit Kwintsheul met ook successen in de Europa Cup. Alles wonnen Romeijn en zijn ploeg totdat er in 2008 een einde kwam aan de suprematie. In 2018 werd nog een keer de supercup gewonnen en het jaar erop de beker.
Dát waren ook prijzen waarvoor de huidige oefenmeester Dirk Loose en zijn vrouwen zouden tekenen. Maar voor alles wil Quintus eindelijk weer eens met die hoofdprijs aan de haal gaan. De 22-jarige Mirthe de Jong, tot voor kort de aanvoerster en nog steeds de natuurlijke leider binnen het team, durft er wel van te dromen.
“De competitie is onvoorspelbaar, maar dat maakt het ook juist zo leuk. We moeten elke wedstrijd scherp zijn en er vol voor gaan”, legt De Jong uit. “Er zijn zes ploegen die kans maken op de titel en wij zijn gelukkig één van die teams. Met de goede flow waarin we op dit moment zitten, willen we dit seizoen voor de hoofdprijs gaan. Het wordt wel weer eens tijd en de landstitel zou een geweldige prestatie zijn. We weten dat we de kwaliteiten bezitten, maar uiteindelijk moeten we het in het veld laten zien.”
De kracht van de Heulse formatie is de eerste seizoenshelft duidelijk gebleken met een ongeslagen reeks van tien wedstrijden. “Wij hebben een uitgebalanceerde ploeg en kunnen scoren vanaf elke positie”, verklaart De Jong die sterke start. “Bovendien hebben we ook nog twee keepsters die elkaar perfect aanvullen. Als wij in de dekking even niet scherp zijn, halen zij ons met reddingen weer terug in de wedstrijd.
Handbalfamilie
Duidelijk is dat Quintus onder Loose, die genomineerd is voor de titel beste coach in het Westland, stappen heeft gemaakt en volwassen handbal speelt. “We hebben geleerd op cruciale momenten de juiste keuzes te maken. Daardoor zijn we steeds doelgerichter en dus gevaarlijker geworden.”
De Jong begon op haar vijfde jaar met handballen bij Gemini in Zoetermeer. “Die keuze was makkelijk, omdat mijn beide ouders en zus ook al handbalden. Ik heb heel wat uren met mijn vader geoefend in de tuin en hij heeft dus een heel groot aandeel gehad in mijn handbalontwikkeling”, aldus De Jong.
Op haar vijftiende ging ze naar haar huidige club Quintus. “Met als hoogtepunten bij de jeugd Nederlands kampioen worden in 2018 en de landelijke beker winnen met de A-jeugd. Ook alle Europa Cupwedstrijden en derby’s met steeds een volle hal zijn onvergetelijk. Net als trouwens het Open EK met Oranje en de gouden medaille in Macedonië, aldus De Jong, die haar master strafrecht heeft afgerond en bezig is met het schrijven van haar scriptie over het gebruik van AI binnen de rechtspraak.
Tegen het einde van de eerste seizoenshelft kwam er tegen de mede-titelkandidaten Kwiek en VOC even wat zand in de motor bij Quintus. “In die wedstrijden hebben we onszelf te makkelijk uit ons goede spel laten halen. Zij waren scherper en wij zijn de afspraken niet nagekomen. Als we dat in de returns kunnen omzetten naar de vechtersmentaliteit die we eerder dit seizoen hebben laten zien, gaan we dit keer wél die punten pakken. En dan…”, droomt De Jong hardop. “Dan doen wij volop mee in de strijd om de prijzen.”
Quintus, met één doelpunt van Mirthe de Jong, houdt ondanks de 24-28 nederlaag tegen VZV van zaterdagavond nog volop kans op de play-offs om de landstitel. De Heulse mannen verloren in de Next Handball League na een spectaculaire tweede helft met 32-33 van Arnhem.
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Max van Zijderveld
Het was geen gezellige avond voor de vrouwen en de mannen van Quintus. Tenminste wat de uitslagen van de beide wedstrijden betrof. Voor de rest was het goed toeven in de sfeervolle Eekhouthal. Maar eerst verloor het team van coach Dirk Loose de topper tegen VZV met 24-28. Vervolgens maakten de adepten van Neso Saponjic veel goed door na een spannend duel met slechts 32-33 te verliezen van titelkandidaat Arnhem.
Om met die laatste partij te beginnen, zag het er halverwege totaal niet naar uit dat Quintus een goed resultaat uit het vuur zou kunnen slepen. De 11-18 ruststand beloofde weinig goeds voor de Westlanders. Veel technische fouten, matig afronden en een dominant Arnhem zorgden ervoor, dat coach en spelers met bedrukte gezichten de kleedkamer opzochten.
Hoe anders zou dat tweede half uur verlopen! Plotseling kreeg de thuisclub de geest. Vermoedelijk door een peptalk van Saponjic, die altijd wel kans ziet om op een beslissend moment zijn ploeg op scherp te zetten. Bij 14-21 (na tien minuten) en 18-24 (na een kwartier) pakte Quintus het initiatief. De combinaties waren ineens vloeiend en oogstrelend. De verdediging greep véél effectiever in met daarachter Nick de Knegt die regelmatig een aantal lastige schoten uit zijn doel ranselde.
Man-van-de-Wedstrijd Dexter de Groot
Eigenlijk was het Scott Jansen, even overgehaald uit het tweede team, die het startsignaal gaf voor die inhaalrace met zijn gedreven spel. De grote animator van de ploeg was echter Dexter de Groot. Het jeugdig talent ontpopte zich opnieuw tot een ware ‘killer’ met zijn geweldige passeerbeweging en zijn krachtige schoten. Een genoegen om te zien hoe hij met name in dat laatste kwartier zich nadrukkelijk liet gelden. Terecht werd hij vanwege zijn acht doelpunten én zijn sterke spel uitgeroepen tot Man-van-de-Wedstrijd.
De Groot zorgde samen met de jarige Ali Ahmedov (sterke partij met bekeken spel) en René de Bakker (altijd fanatiek in de dekking) voor 23-25 met nog tien minuten op de klok. De toeschouwers gingen er eens goed voor zitten, want misschien zat er toch nog een stuntje in. Maar Arnhem herpakte zich enigszins en liep weer weg naar 24-28. Partij gespeeld, zo leek het met nog zes minuten te gaan.
Onverzettelijke Van Ravesteijn
Maar daar dachten Rick van Ravesteijn (dit seizoen weer net zo gretig als in zijn gloriejaren), René de Bakker en de weergaloze Dexter de Groot duidelijk anders over: 28-29. Zou het dan toch…? Arnhemcoach Grift nam een time-out om zijn manschappen bij de les te houden. Even later deed Saponjic hetzelfde. Tweemaal door de onverzettelijke Van Ravesteijn: 30-31. De spanning om te snijden met nog minder dan een minuut. 31-32 fraai door Ahmedov. De gelijkmaker wilde echter niet vallen en toen Ques Canninga (na knap aanspelen van de jeugdige Jens Grasmeijer) 32-33 binnenschoot, was vervolgens de tijd te kort om er nog een gelijkspel uit te slepen.
Trots en respect
De teleurstelling was uiteraard groot, maar ook bij coach Saponjic overheerste de tevredenheid over het laatste gedeelte van de wedstrijd. ,,We hebben het in de eerste helft weggegeven door te veel slordigheden. Dat was jammer. Maar respect voor die gasten hoe ze hebben terug geknokt. Daarmee toonden ze karakter.”
En de MVP Dexter de Groot: ,,Heerlijke wedstrijd. Lekker gespeeld, ja. Maar ik had toch liever de punten gepakt. We waren er zó dichtbij. Toch kunnen we trots zijn hoe we zijn teruggekomen.”
Hoofdrol Dani van Noesel
Bij Arnhem kwam de nauwelijks af te stoppen Dani van Noesel (kleinzoon van de legendarisch doelman George van Noesel) eveneens in aanmerking voor de titel Man-van-de-Wedstrijd. De rustige en bescheiden topper schoot maar liefst 11 keer raak en was onbetwist de grote man bij de Arnhemmers.
Doelpunten Quintus: Dexter de Groot (8), Rick van Ravesteijn (6), Ali Ahmedov (5), René de Bakker (3), Scott Jansen (2), Troy Oranje (2), Koen van Leeuwen (2), Jorian Baauw (2), Ques Canninga (1) en keeper Nick de Knegt (1).
Doelpunten Arnhem: Dani van Noesel (11), Sofiane Rhouma (8), Dani Blom (4), Sjoerd Brakenhoff (3), Niels van Noesel (2), Kik Ratelband, Abel Cozzolino-Bronzwaer, Sam Peter, Ruben de Bok en keeper Björn Brachten (allen 1).
Vrouwen Quintus laten het liggen
Het voorprogramma met de topper bij de vrouwen tussen Quintus en VZV kende minder spektakel. Beide titelkandidaten maakten veel technische fouten en schoten niet bepaald met scherp. Het werd een gelijkmatig duel met de ploeg uit Noord-Holland steeds als bovenliggende partij. Bij de rust (13-15) had de thuisclub nog wel perspectief op een gunstig eindresultaat, maar halverwege de tweede helft vervloog die hoop bij 19-23.
Mede door sterk keeperswerk van Senna van Galen en de strafworpen van Gedy de Raaf kwam Quintus bij 22-23 nog heel dichtbij. ,,Toen dacht ik”, aldus coach Dirk Loose, ,,nu kunnen we het nog redden als we doordrukken. Maar toen maakte we toch weer een paar onnodige fouten. Jammer, want er zat uiteindelijk meer in voor ons.”
Met een serie prima doelpunten van vooral Esma Staal en ook Isa Schop stelde VZV met 24-28 toch de verdiende overwinning alsnog veilig. De treffers van Jill van den Berg en Jara Datthijn konden daar niets meer aan veranderen. Voor Quintus is het nu zaak om in de komende weken de juiste vorm terug te vinden in de topduels met SEW, Kwiek en VOC.
Doelpunten Quintus: Gedy de Raaf (8, waarvan 5 strafworpen), Jara Datthijn (3), Tess van der Knaap (3), Jill van den Berg (3), Fem Boeters (2), Phoebe Muller (2), Mirthe de Jong, Lysanne Huele en Lieke van Zundert (allen 1).
Doelpunten VZV: Isa Schop (7), Esma Staal (6), Josien van den Hoek (4), Lieke Jongejan (4), Renee Kolken (3), Anna Buter (2) en Pien van der Geest (2).
Topkoppels in vorm
Complimenten verdienden in beide partijen de scheidsrechters voor hun prima leiding. De grimmige strijd tussen Quintus en Arnhem was in goede handen bij André Hommen en Laurens van Kessel, die overtuigend overkwamen. Ruud en Paul Geraets hadden als internationale arbiters geen enkele moeite met de vrouwenpartij. Mede dankzij hun rust en heldere beslissingen verliep ook die wedstrijd rimpelloos.
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Max van Zijderveld
Vrouwen tegen kampioen VZV en mannen tegen titelkandidaat Arnhem
Het wordt voor de Westlandse handballiefhebbers zaterdagavond genieten in Kwintsheul. Met een boeiend dubbelprogramma in de Eekhout hal kunnen de supporters van Quintus hun hart ophalen. Om 19.00 uur openen de vrouwen van trainer/coach Dirk Loose het bal tegen kampioen VZV. Daarna om 20.55 uur krijgen de mannen van oefenmeester Neso Saponjic titelkandidaat Arnhem op bezoek.
De Heulse vrouwen zijn bezig aan een sterk seizoen en draaien volop mee in de strijd om de titel. Samen met VOC Amsterdam, Kwiek Raalte en datzelfde VZV uit Noord-Holland vechten zij een verbeten gevecht uit wie er straks via de play-offs de hoofdprijs mag opeisen.
In het begin van het seizoen won Quintus knap de uitwedstrijd tegen VZV met 21-31. Een prima prestatie destijds, maar coach Loose is realistisch genoeg om die ruime overwinning te relativeren. ,,In alle eerlijkheid verkeerden zij toen niet in hun topvorm. We weten, dat zij nog veel meer kwaliteit hebben dan ze destijds lieten zien. Ik verwacht dus een dubbel gemotiveerd VZV, dat gebrand is op revanche.”
Voorzichtig optimistisch
Toch is Loose voorzichtig optimistisch over een goede afloop. ,,Zij zijn in de achtervolging voor de koppositie en zullen dus alles op alles zetten om juist deze wedstrijd te winnen. Dat gezegd hebbende, weten wij heel goed wat we van VZV kunnen verwachten. Ons snelle spel past goed bij de manier waarop zij spelen. Ik verwacht dan ook een gelijk opgaande strijd met een spannend scoreverloop. Wij zijn natuurlijk wél in het voordeel met ons thuispubliek dat hopelijk massaal komt kijken. In dit soort belangrijke wedstrijden kunnen juist onze supporters het verschil maken.”
Mannen revanche tegen Arnhem
Ook haar collega bij de mannen, Neso Saponjic, rekent op veel publiek tegen Arnhem. ,,Zo’n dubbel is altijd extra leuk, dus een volle hal zal ons zeker steunen. Arnhem is één van de vier ploegen die voor de titel strijdt in de eredivisie. Tachos is natuurlijk kandidaat, maar ook E&O en verrassend Unitas, dat is gepromoveerd, zijn kanshebbers. En verder onderschat ik nog altijd Rotterdam Handbal niet. Zij presteren heel sterk en hebben inmiddels een ervaren ploeg.”
In Arnhem leed Quintus eerder dit seizoen een ruime nederlaag. ,,We hebben dus wat recht te zetten”, zegt Saponjic strijdlustig. ,,Die wedstrijd hebben we schaamteloos verloren, omdat alles mis ging. Wij hebben op dit moment niets te verliezen en kunnen dus vrijuit spelen. De druk ligt vooral bij Arnhem, omdat zij geen punten mogen verspelen in de strijd om de bovenste plaats.”
Aansluiting top-7
Saponjic en zijn mannen willen graag de aansluiting met de top-7 behouden. ,,Dat is de plek waar we aan het einde van de competitie graag willen eindigen. Om die reden zou een overwinning goed uitkomen. Wij zullen dus regelmatig nog moeten verrassen om die positie te veroveren en zaterdag is daarvoor weer een kans.”
Geleidelijk aan loopt het blessureleed voor de geplaagde Saponjic ten einde. Belangrijke spelers als Jorian Baauw, Dyon de Graaf, Sergio Vasseur, Youri Schutte en Jonathan Dobey hebben onlangs de training hervat. ,,Daar ben ik uiteraard heel blij mee, maar ze zijn uiteraard nog niet helemaal wedstrijdfit. We gaan de goede richting op en ze zijn mogelijk wel inzetbaar. Alleen Sebas Strijers is nog niet inzetbaar. Met het team dat we nu hebben, kunnen we beslist zaterdag een goede wedstrijd neerzetten.”
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Dennis Jouvenaar
Ze won titels, speelde in de Champions League en kwam 139 keer uit voor Oranje. Toch kende de succesrijke handbalcarrière van Maura Visser ook dieptepunten en werd ze soms verguisd. Het komt de Haagse goed van pas in haar nieuwe rol als zaakwaarnemer.
Maura Visser (40) was tijdens haar grillige loopbaan een topper. Bejubeld en verguisd. Ze beschikte over alle facetten van het handbalspel om te kunnen uitgroeien tot een wereldspeelster: inzicht, schotkracht, passeertechniek én bovenal de optimale wedstrijdmentaliteit. “Dat laatste heeft me ook wel eens in de weg gezeten”, geeft ze eerlijk toe. “Ik ben altijd duidelijk voor mijn mening uitgekomen. Bij de clubs waar ik speelde en in het Nederlands team. Dat werd me niet altijd in dank afgenomen.”
De latere vedette begon op 5-jarige leertijd bij Hellas in Den Haag, waar moeder Ingrid en vader Maarten in het eerste team speelden. Samen met broertje Tommie was ze er altijd te vinden. Tot haar negentiende zou ze haar geliefde Hellas, waar ze inmiddels weer terug is, trouw blijven. “Het was mijn tweede huis, omdat we als gezin daar hele weekenden doorbrachten. Een geweldige club waarmee ik veel prijzen heb behaald.”
In die periode moest Visser al ervaren dat luid en duidelijk voor jouw eigen mening uitkomen niet altijd werd gewaardeerd. Het klikte niet langer met de toenmalige trainer en het paradepaardje van Hellas stapte over naar de grote concurrent Quintus.
Opschudding
“Dat veroorzaakte nogal wat opschudding”, herinnert Visser zich nog goed over haar saillante overstap. “Het was in die tijd niet gebruikelijk om zo’n overstap te maken. Ik heb bij Quintus twee topjaren meegemaakt. Een superteam met een geweldige sfeer. We wonnen alles wat er te winnen viel. Een onvergetelijke periode.”
Visser besefte dat het moment was gekomen om haar vleugels verder uit te slaan. Als toptalent gloorde het buitenland. “Toen ik 21 was, heb ik die stap gewaagd. Ik was afgestudeerd aan de sportacademie en ik voelde me na mijn afgeronde studie vrij om te gaan.”
In 2007 ging ze aan de slag bij topclub Horssens in Denemarken. Een droom leek uit te komen, maar het werd een nachtmerrie. Binnen zes weken sloeg het noodlot toe en brak Visser haar kuitbeen. “Zat ik daar ineens in een land waar ik de taal nog niet beheerste. Zes maanden concentreren op de revalidatie. De zwaarste periode in mijn handballoopbaan. Er waren momenten dat ik dacht: dit wil ik niet. Ik stop ermee. Ik ga terug naar huis.”
Op dat moment kwam de ware aard van Visser naar boven. Knokken, doorvechten, je niet laten kennen. “Het was niet makkelijk, maar door die periode ben ik veel sterker geworden. Het heeft me mede gevormd.”
Daarna ging het snel met haar internationale loopbaan. Ze speelde bij topclubs in Denemarken en Duitsland en won er landstitels. “Hoogtepunten en ook momenten waarop je beseft dat al die opofferingen het meer dan waard zijn geweest. Het bereiken van doelen die je al jonge speelster hebt gesteld, voelt als een bevestiging. Dát heb ik toch maar mooi bereikt, denk je dan.”
Visser, die ooit op 34-jarige leeftijd moest stoppen vanwege knieproblemen, realiseert zich dat zo’n intensieve carrière óók zijn schaduwkanten kent. “Breuk kuitbeen, kraakbeen afgebroken in de knie, neus gebroken, middenhandsbeentje gebroken. Het moeten terugklokken na die blessures. Het weg zijn van familie en vrienden. Het missen op de moeilijke momenten van een knuffel of een goed gesprek. Dát is de tol die je moet betalen voor al die successen.”
Vandaag de dag zijn de internationals van Oranje benaderbaar en geliefd bij de supporters. “Ik had dat veel minder”, weet Visser nog goed. “Ik was in het veld een totaal ander mens dan daarbuiten. Als speelster was ik niet echt leuk. Ik wilde zó graag winnen en de beste zijn. Dat ging nog wel eens ten koste van mijn populariteit. Ik had nooit de drang om het iedereen naar de zin te maken. Daarom heb ik wel eens dingen gezegd waarvan ik later dacht: dat had ik beter niet kunnen doen.”
Arsenaal aan contacten
Inmiddels is Maura Visser moeder van de 7-jarige Mexie en een geslaagd spelersmakelaar bij het Bureau GrandSlam van voormalig Dalfsen-manager René Cloo. Een rol die geknipt voor haar lijkt. Zij spreekt haar talen, is gepokt en gemazeld in de handbalwereld en heeft een groot arsenaal aan contacten.
“Boeiend om te doen”, vindt Visser, die onder anderen de regietalenten Twan en Sil Klompé, Mats Hulspas en Daan van Vliet in haar ‘stal’ heeft. “Nooit gedacht dat ik het zó leuk zou vinden. Spelers begeleiden naar clubs in het buitenland en ze met alles terzijde staan. Niet om veel geld te verdienen, maar om te zorgen dat ze goed terecht komen. En ze daarna ook te blijven volgen. Het voordeel is dat Nederlandse spelers extra gedreven zijn om in het buitenland te slagen. Die motivatie spreekt mij erg aan en maakt het erk extra interessant.”
Tenslotte nog een hartenwens. Visser zou willen dat meer topspelers die stoppen actief blijven in de handbalsport. “Het is zó jammer dat al die ervaring verloren gaat. Er zijn veel leuke functies te vervullen bij clubs en de bond. Kennis van oud-topsporters kan van grote waarde zijn.”
Tekst: AD Sport – Peter Lotman | Foto: Thierry Schut
In de Super Handball League behaalden de Quintus-dames een ruime overwinning op DSVD en daarmee blijven zij gedeeld koploper. In de voormalige eerste divisie, de Next Handball League, rekenden de Quintus-talenten in de een na hoogste landelijke divisie af met BFC. De uitwedstrijd van de Quintus-heren in Waalwijk werd tijdig afgelast vanwege winterse problemen met de sporthal.
Quintus – DSVD
Tegen de dit jaar verrassende tegenstander uit Deurningen startte Quintus opportunistisch. Met een goed draaiende aanval en een tegenpartij die de kansen letterlijk vergooide, stond het na twintig minuten 12-4 voor de thuisploeg. Dat was te danken aan een uitstekende Quintus-verdediging en doelvrouw Senna van Galen, die in uitstekende vorm was als laatste obstakel. De ruststand was 15-8.
In het tweede deel, met Kari van der Staak onder de lat, werd de voorsprong verder uitgebouwd. DSVD kwam beter tot afronden, maar met de van een blessure teruggekeerde Jill van den Berg en de weergaloze acties van Mirthe de Jong werd afgefloten bij een 38-20 overwinning. Quintus blijft daarmee gedeeld koploper.
Na de belangrijke bekerwedstrijd tegen SEW in Nibbixwoud deze week komt zaterdag directe belager VZV naar Kwintsheul (aanvang 19:00 uur). Na deze partij spelen de Quintus-heren tegen koploper DFS Arnhem om 20:55 uur.
Topscoorders Quintus: Gedy de Raaf (10), Tess van der Knaap (5), Stacey Zuijderwijk, Phoebe Muller en Fem Boeters ieder 4.
Quintus 2 – BFC
Spannender was de wedstrijd van de Quintus-talenten. Om en om scorend na de start kwamen de Heulsen richting rust los van de Limburgsen tot 17-14 bij het wisselen. In het tweede deel bleef het team van Dion Sillen aan de goede kant van de score, maar moest de vijfpuntenvoorsprong kort voor het einde zwaar verdedigen tegen een opdringende tegenpartij. Dankzij doelvrouw Manon Onings kon met 29-27 worden afgesloten.
Topscoorders Quintus: Pien Feijt (6), Tara de Raaf (5), Roos Minnen en Nikki Meijer (4), Gwen van den Berg en Sofie Swarte (3). Quintus-jeugdinternational Maud Storm moest de wedstrijd verlaten met een enkelblessure.
Tekst: Rodi.nl – Jan de Vreede | Foto: Max van Zijderveld
